412 000 произведений, 108 200 авторов.

Электронная библиотека книг » H. Garrod » The Oxford Book of Latin Verse: From the Earliest Fragments to the End of the Vth Century A.D. » Текст книги (страница 19)
The Oxford Book of Latin Verse: From the Earliest Fragments to the End of the Vth Century A.D.
  • Текст добавлен: 9 октября 2016, 22:53

Текст книги "The Oxford Book of Latin Verse: From the Earliest Fragments to the End of the Vth Century A.D. "


Автор книги: H. Garrod


Жанры:

   

История

,

сообщить о нарушении

Текущая страница: 19 (всего у книги 24 страниц)

benigna cunctis, utilis penatibus...'

ASMENIVS

circa 400 A.D.

354. Thoughts in a Garden

ADESTE Musae, maximi proles Iouis,

laudem feracis praedicemus hortuli.

hortus salubris corpori praebet cibos

uariosque fructus saepe cultori refert,

holus suaue, multiplex herbae genus,

uuas nitentis atque fetus arborum.

non defit hortis et uoluptas maxima

multisque mixta commodis iocunditas.

aquae strepentis uitreus lambit liquor

sulcoque ductus irrigat riuus sata.

flores nitescunt discolore germine

pinguntque terram gemmeis honoribus.

apes susurro murmurant gratae leui,

cum summa florum uel nouos rores legunt.

fecunda uitis coniuges ulmos grauat

textasue inumbrat pampinis harundines.

opaca praebent arbores umbracula

prohibentque densis feruidum solem comis.

aues canorae garrulos fundunt sonos

et semper auris cantibus mulcent suis.

oblectat hortus, auocat pascit tenet

animoque maesto demit angores grauis;

membris uigorem reddit et uisus capit,

refert labori pleniorem gratiam,

tribuit colenti multiforme gaudium.

THE ASMENIDAE

I

ASCLEPIADIVS

circa 400 A.D.

355. Fortune

O FORTVNA potens, at nimium leuis,

tantum iuris atrox quae tibi uindicas,

euertisque bonos, erigis improbos,

nec seruare potes muneribus fidem.

Fortuna immeritos auget honoribus,

Fortuna innocuos cladibus afficit.

iustos illa uiros pauperie grauat,

indignos eadem diuitiis beat.

haec aufert iuuenes ac retinet senes,

iniusto arbitrio tempora diuidens.

quod dignis adimit, traicit ad inpios.

nec discrimen habet rectaue iudicat:

inconstans fragilis perfida lubrica

nec quos clarificat perpetuo fouet,

nec quos deseruit perpetuo premit.

II

PALLADIVS

356. Orpheus

THREICIVS quondam uates fide creditur canora

mouisse sensus tristium ferarum

atque amnis tenuisse uagos, sed et alites uolantis,

et surda cantu concitasse saxa,

suauisonaeque modos testudinis arbores secutae

umbram feruntur praebuisse uati.

scilicet haud potuit, quae sunt sine, permouere, sensu

(finxere docti fabulam poetae),

sed placidis hominum dictis fera corda mitigauit

doctaque uitam uoce temperauit;

iustitiam docuit, coetu uaga congregauit uno,

moresque agrestis expoliuit Orpheus.

III

357. Vergil Distichs

(a) Palladius.

CONDITVS hic ego sum, cuius modo rustica Musa

per siluas, per rus uenit ad arma uirum.

(b) Vomanius.

A siluis ad agros, ab agris ad proelia uenit

Musa Maroneo nobilis ingenio.

(c) Maximinus.

Carminibus pecudes et rus et bella canendo

nomen inexstinctum Vergilius merui.

IV

358. Vergil Quatrains

(a) Asclepiadius.

SICANIVS uates siluis, Ascraeus in aruis,

Maeonius bellis ipse poeta fui.

Mantua se uita praeclari iactat alumni,

Parthenope famam morte Maronis habet.

(b) Vitalis.

Prima mihi Musa est sub fagi Tityrus umbra.

ad mea nauus humum iussa colonus arat.

proeliaque expertos cecini Troiana Latinos;

perque meos cineres inclita Parthenope.

(c) Euphorbius.

Romuleum Sicula qui fingit carmen auena

ruricolasque docet qua ratione serant,

quique Latinorum memorat fera bella Phrygumque,

hic cubat, hic meruit perpetuam requiem.

ANONYMOUS

circa 400 A.D.(?).

359. Carpe Diem

CONVIVAE, tetricas hodie secludite curas,

ne maculent niueum nubila corda diem:

omnia sollicitae uertantur murmura mentis,

ut uacet indomitum pectus amicitiae.

non semper gaudere licet: fugit hora, iocemur:

difficile est fatis subripuisse diem.

360. Epithalamium

ITE, uerecundo coniungite foedera lecto

atque Cupidineos discite ferre iocos;

alliget amplexus tenerorum mater Amorum,

quae regit Idalium, quae Cnidon alma regit,

concordisque tegens cum maiestate benigna

constituat, patres et cito reddat auos.

361. The Grave of Nymphius

NYMPHIVS aeterno deuinctus membra sopore

hic situs est, caelo mens pia perfruitur.

mens uidet astra, quies tumuli conplectitur artus,

calcauit tristis sancta fides tenebras.

te tua pro meritis uirtutis ad astra uehebat

intuleratque alto debita fama polo.

immortalis eris, nam multa laude uigebit

uiuax uenturos gloria per populos.

te coluit proprium prouincia cuncta parentem,

optabant uitam publica uota tuam.

exseruere tuo quondam data munera sumptu

plaudentis populi gaudia per cuneos.

concilium procerum per te patria alma uocauit

seque tuo duxit sanctius ore loqui.

publicus orbatas modo luctus conficit urbis

confusique sedent, anxia turba, patres,

ut capite erepto torpentia membra rigescunt,

ut grex amisso principe maeret iners.

parua tibi, coniunx, magni solaria luctus

hunc tumuli titulum maesta Serena dicat.

haec indiuidui semper comes addita fulcri

unanimam tibi se lustra per octo dedit.

dulcis uita fuit tecum: comes anxia lucem

aeternam sperans hanc cupit esse breuem.

362. Roses and Thorns

QVIS deus hoc medium uallauit uepribus aurum,

iussit et inclusam sentibus esse rosam?

aspicite ut magni coeant in foedus amantes:

Martem spina refert, flos Veneris speculum est.

quid tibi cum magnis, puer, est, lasciue, sagittis?

hoc melius telo pungere corda potes!

nec flammas quaeras, sit ut alti pectoris ignis,

set tibi tormentum praebeat ista facis.

pallens herba rubet: color est hic semper amantum;

tam fugitiua rosa est quam fugitiuus amor

nam quod floricomis gaudet lasciua metallis,

aurum significat uilius esse rosa.

SVLPICIVS LVPERCVS SERVASIVS IVNIOR

circa 400 A.D. (?).

363. The Work of Time

OMNE quod Natura parens creauit,

quamlibet firmum uideas, labascit:

tempore ac longo fragile et caducum

soluitur usu.

amnis insueta solet ire ualle.

mutat et rectos uia certa cursus,

rupta cum cedit male pertinaci

ripa fluento.

decidens scabrum cauat unda tofum,

ferreus uomis tenuatur agris,

splendet adtrito digitos honorans

anulus auro.

364. On Avarice

HEV misera in nimios hominum petulantia census!

caecus inutilium quo ruit ardor opum,

auri dira fames et non expleta libido,

ferali pretio uendat ut omne nefas?

sic latebras Eriphyla uiri patefecit, ubi aurum

accepit, turpis materiam sceleris;

sic quondam Acrisiae in gremium per claustra puellae

corruptore auro fluxit adulterium.

o quam mendose uotum insaturabile habendi

imbuit infami pectora nostra malo!

quamlibet immenso diues uigil incubet auro,

aestuat augendae dira cupido rei.

heu mala paupertas numquam locupletis auari.

dum struere inmodice quod tenet optat, eget.

quis metus huic legum quaeue est reuerentia ueri?

crescentis nummi si mage cura subest,

cognatorum animas promptum est fratrumque cruorem

fundier: affectus uincit auara fames.

diuitis est semper fragilis male quaerere gazas:

nulla huic in lucro cura pudoris erit.

istud templorum damno excidioque requirit;

hoc caelo iubeas ut petat: inde petet.

mirum ni pulcras artis Romana iuuentus

discat et egregio sudet in eloquio,

ut post iurisonae famosa stipendia linguae

barbaricae ingeniis anteferantur opes?

set tamen ex cultu adpetitur spes grata nepotum?

saltim istud nostri forsan honoris habent?

at qui sunt, quos propter honestum rumpere foedus

audeat inlicite pallida auaritia?

Romani sermonis egent, ridendaque uerba

frangit ad horrificos turbida lingua sonos.

ambusti torris species exesaque saeclo:

rapta putes priscis corpora de tumulis!

perplexi crines, frons improba, tempora pressa,

exstantes malae deficiente gena,

simantur uietae pando sinuamine nares,

territat os nudum caesaque labra tument.

defossum in uentrem propulso pondere tergum

frangitur et uacuo crure tument genua.

discolor in manibus species, ac turpius illud,

quod cutis obscure pallet in inuidiam.

CLAVDIVS CLAVDIANVS

fl. 400 A.D.

365. An Eagle of Roman Song

PARVOS non aquilis fas est educere fetus

ante fidem solis iudiciumque poli.

nam pater, excusso saluit cum tegmine proles

ouaque maternus rupit hiulca tepor,

protinus implumis conuertit ad aethera nidos

et recto flammas imperat ore pati.

consulit ardentis radios et luce magistra

natorum uiris ingeniumque probat.

degenerem refugo torsit qui lumine uisum,

unguibus hunc saeuis ira paterna ferit.

exploratores oculis qui pertulit ignis

sustinuitque acie nobiliore diem,

nutritur uolucrumque potens et fulminis heres,

gesturus summo tela trisulca Ioui.

me quoque Pieriis temptatum saepius antris

audet magna suo mittere Roma deo.

iam dominas auris, iam regia tecta meremur

et chelys Augusto iudice nostra sonat.

366. A Council of War—and War

TANDEM concilium belli confessus agendi

ad sua tecta uocat. iuuenes uenere proterui

lasciuique senes, quibus est insignis edendi

gloria corruptasque dapes uariasse decorum,

qui uentrem inuitant pretio traduntque palato

sidereas Iunonis auis et si qua loquendi

gnara coloratis uiridis defertur ab Indis,

quaesitos trans regna cibos, quorumque profundam

ingluuiem non Aegaeus, non alta Propontis,

non freta longinquis Maeotia piscibus explent.

uestis odoratae studium; laus maxima risum

per uanos mouisse sales minimeque uiriles

munditiae; compti uultus; onerique uel ipsa

serica. si Chunus feriat, si Sarmata portas,

solliciti scaenae; Romam contemnere sueti

mirarique suas (quas Bosphorus obruat!) aedis;

saltandi dociles aurigarumque periti.

pars humili de plebe duces; pars compede suras

cruraque signati nigro liuentia ferro

iura regunt, facies quamuis inscripta repugnet

seque suo prodat titulo. sed prima potestas

Eutropium praefert Hosio subnixa secundo.

dulcior hic sane cunctis prudensque mouendi

iuris et admoto qui temperet omnia fumo,

feruidus, accensam sed qui bene decoquat iram.

considunt apices gemini dicionis Eoae,

hic cocus, hic leno, defossi uerbere terga,

seruitio, non arte pares, hic saepius emptus,

alter ad Hispanos nutritus uerna penatis.

ergo ubi collecti proceres, qui rebus in artis

consulerent tantisque darent solacia morbis,

obliti subito Phrygiae bellisque relictis

ad solitos coepere iocos et iurgia Circi

tendere. nequiquam magna confligitur ira,

quis melius uibrata puer uertigine molli

membra rotet, uerrat quis marmora crine supino,

quis magis enodis laterum detorqueat artus,

quis uoci digitos, oculos quis moribus aptet.

hi tragicos meminere modos; his fabula Tereus,

his necdum commissa choro cantatur Agaue.

increpat Eutropius: non haec spectacula tempus

poscere; nunc alias armorum incumbere curas;

se satis Armenio fessum pro limite cingi

nec tantis unum subsistere posse periclis;

ignoscant senio, iuuenes ad proelia mittant:

qualis pauperibus nutrix inuisa puellis

assidet et tela communem quaerere uictum

rauca monet; festis illae lusisse diebus

orant et positis aequaeuas uisere pensis,

irataeque operi iam lasso pollice fila

turbant et teneros detergent stamine fletus.

emicat extemplo cunctis trepidantibus audax

crassa mole Leo, quem uix Cyclopia solum

aequatura fames, quem non ieiuna Celaeno

uinceret; hinc nomen fertur meruisse Leonis.

acer in absentis linguae iactator, abundans

corporis exiguusque animi, doctissimus artis

quondam lanificae: moderator pectinis unci

non alius lanam purgatis sordibus aeque

praebuerit calathis, similis nec pinguia quisquam

uellera per tenuis ferri producere rimas.

tunc Aiax erat Eutropii lateque fremebat,

non septem uasto quatiens umbone iuuencos,

sed, quam perpetuis dapibus pigroque sedili

inter anus interque colos onerauerat, aluum.

adsurgit tandem uocemque expromit anhelam:

'quis nouus hic torpor, socii? quonam usque sedemus

femineis clausi thalamis patimurque periclum

gliscere desidia? grauiorum turba malorum

texitur, ignauis trahimus dum tempora uotis.

me petit hic sudor. numquam mea dextera segnis

ad ferrum. faueat tantum Tritonia coeptis,

inceptum peragetur opus. iam cuncta furorem

qui grauat efficiam leuiorem pondere lanae;

Tarbigilum timidum desertoresque Gruthungos

ut miseras populabor ouis et pace relata

pristina restituam Phrygias ad stamina matres.'

his dictis iterum sedit; fit plausus et ingens

concilii clamor, qualis resonantibus olim

exoritur caueis, quotiens crinitus ephebus

aut rigidam Nioben aut flentem Troada fingit.

protinus excitis iter inremeabile signis

adripit infaustoque iubet bubone moueri

agmina Mygdonias mox impletura uolucris.

pulcer et urbanae cupiens exercitus umbrae,

assiduus ludis, auidus splendere lauacris

nec soles imbrisue pati multumque priori

dispar, sub clipeo Thracum qui ferre pruinas,

dum Stilicho regeret, nudoque hiemare sub axe

sueuerat et duris haurire bipennibus Hebrum.

cum duce mutatae uires. Byzantia robur

fregit luxuries Ancyranique triumphi.

non peditem praecedit eques; non commoda castris

eligitur regio; uicibus custodia nullis

aduigilat uallo; non explorantur eundae

uitandaeque uiae; nullo se cornua flectunt

ordine: confusi passim per opaca uagantur

lustra, per ignotas angusto tramite uallis.

sic uacui rectoris equi, sic orba magistro

fertur in abruptum casu, non sidere, puppis;

sic ruit in rupes amisso pisce sodali

belua, sulcandas qui praeuius edocet undas

inmensumque pecus paruae moderamine caudae

temperat et tanto coniungit foedera monstro;

illa natat rationis inops et caeca profundi;

iam breuibus deprensa uadis ignara reuerti

palpitat et uanos scopulis inlidit hiatus.

Tarbigilus simulare fugam flatusque Leonis

spe nutrire leuis improuisusque repente,

dum grauibus marcent epulis hostique catenas

inter uina crepant, largo sopita Lyaeo

castra subit. pereunt alii, dura membra cubili

tarda leuant; alii leto iunxere soporem;

ast alios uicina palus sine more ruentis

excipit et cumulis inmanibus aggerat undas.

ipse Leo damma ceruoque fugacior ibat

sudanti tremibundus equo: qui pondere postquam

decidit, implicitus limo cunctantia pronus

per uada reptabat. caeno subnixa tenaci

mergitur et pingui suspirat corpore moles

more suis, dapibus quae iam deuota futuris

turpe gemit, quotiens Hosius mucrone corusco

armatur cingitque sinus secumque uolutat

quas figat uerubus partis, quae frusta calenti

mandet aquae quantoque cutem distendat echino:

flagrat opus; crebro pulsatus perstrepit ictu;

contexit uarius penetrans Chalcedona nidor.

ecce leuis frondes a tergo concutit aura:

credit tela Leo; ualuit pro uulnere terror

impleuitque uicem iaculi, uitamque nocentem

integer et sola formidine saucius efflat.

quis tibi tractandos pro pectine, degener, ensis,

quis solio campum praeponere suasit auito?

quam bene texentum laudabas carmina tutus

et matutinis pellebas frigora mensis!

hic miserande iaces; hic, dum tua uellera uitas,

tandem fila tibi neuerunt ultima Parcae.

iam uaga pallentem densis terroribus aulam

fama quatit; stratas acies, deleta canebat

agmina, Maeonios foedari caedibus agros,

Pamphylos Pisidasque rapi. metuendus ab omni

Tarbigilus regione tonat; modo tendere cursum

in Galatas, modo Bithynis incumbere fertur.

sunt qui per Cilicas rupto descendere Tauro,

sunt qui correptis ratibus terraque marique

aduentare ferant; geminantur uera pauoris

ingenio: longe spectari e puppibus urbis

accensas, lucere fretum uentoque citatas

omnibus in pelago uelis haerere fauillas.

367. The Marriage of Honorius and Maria

HAVSERAT insolitos promissae uirginis ignis

Augustus primoque rudis flagrauerat aestu;

nec nouus unde calor nec quid suspiria uellent,

nouerat incipiens et adhuc ignarus amandi.

non illi uenator equus, non spicula curae,

non iaculum torquere libet; mens omnis aberrat

in uulnus quod fixit Amor. quam saepe medullis

erupit gemitus! quotiens incanduit ore

confessus secreta rubor nomenque beatum

iniussae scripsere manus! Iam munera nuptae

praeparat, et pulcros, Mariae sed luce minores,

eligit ornatus, quidquid uenerabilis olim

Liuia diuorumque nurus gessere superbae.

incusat spes aegra moras longique uidentur

stare dies segnemque rotam non flectere Phoebe.

Scyria sic tenerum uirgo flammabat Achillem

fraudis adhuc expers bellatricisque docebat

ducere fila manus et, mox quos horruit Ide,

Thessalicos roseo nectebat pollice crinis.

haec etiam queritur secum: 'quonam usque uerendus

cunctatur mea uota socer? quid iungere differt

quam pepigit, castasque preces implere recusat?

non ego luxuriem regum moremque secutus

quaesiui uultum thalamis, ut nuntia formae

lena per innumeros iret pictura penatis,

nec uariis dubium thalamis laturus amorem

ardua commisi falsae conubia cerae.

non rapio praeceps alienae foedera taedae,

sed quae sponsa mihi pridem patrisque relicta

mandatis uno materni sanguinis ortu

communem partitur auum. fastidia supplex

deposui gessique procum; de limine sacro

oratum misi proceres, qui proxima nobis

iura tenent. fateor, Stilicho, non parua poposci,

sed certe mereor princeps hoc principe natus,

qui sibi te generum fraterna prole reuinxit,

cui Mariam debes. faenus mihi solue paternum,

redde suos aulae. mater fortasse rogari

mollior. o patrui germen, cui nominis heres

successi, sublime decus torrentis Hiberi,

stirpe soror, pietate parens, tibi creditus infans

inque tuo creui gremio partuque remoto

tu potius Flacilla mihi. quid diuidis ergo

pignora? quid iuueni natam non reddis alumno?

optatusne dies aderit? dabiturne iugalis

nox umquam?'

tali solatur uulnera questu.

risit Amor placidaeque uolat trans aequora matri

nuntius et totas iactantior explicat alas.

mons latus Ionium Cypri praeruptus obumbrat,

inuius humano gressu, Phariumque cubile

Proteos et septem despectat cornua Nili.

hunc neque canentes audent uestire pruinae

nec uenti pulsare, timent hunc laedere nimbi;

Luxuriae Venerique uacat. pars acrior anni

exsulat; aeterni patet indulgentia ueris.

in campum se fundit apex; hunc aurea saepes

circuit et fuluo defendit prata metallo.

Mulciber, ut perhibent, his oscula coniugis emit

moenibus et talis uxorius obtulit arces.

intus rura micant, manibus quae subdita nullis

perpetuum florent, Zephyro contenta colono,

umbrosumque nemus, quo non admittitur ales,

ni probet ante suos diua sub iudice cantus:

quae placuit, fruitur ramis; quae uicta, recedit.

uiuunt in Venerem frondes omnisque uicissim

felix arbor amat; nutant ad mutua palmae

foedera, populeo suspirat populus ictu

et platani platanis alnoque adsibilat alnus.

labuntur gemini fontes, hic dulcis, amarus

alter et infusis corrumpens mella uenenis,

unde Cupidineas armari fama sagittas.

mille pharetrati ludunt in margine fratres,

ore pares, aeuo similes, gens mollis Amorum.

hos Nymphae pariunt, illum Venus aurea solum

edidit. ille deos caelumque et sidera cornu

temperat et summos dignatur figere reges;

hi plebem feriunt. nec cetera numina desunt.

hic habitat nullo constricta Licentia nodo

et flecti faciles Irae uinoque madentes

Excubiae Lacrimaeque rudes et gratus amantum

Pallor et in primis titubans Audacia furtis

iucundique Metus et non secura Voluptas;

et lasciua uolant leuibus Periuria uentis.

quos inter petulans alta ceruice Iuuentas

excludit Senium luco procul.

atria diuae

permutant radios siluaque obstante uirescunt.

Lemnius haec etiam gemmis exstruxit et auro

admiscens artem pretio trabibusque smaragdi

supposuit caesas hyacinthi rupe columnas.

beryllo paries et iaspide lubrica surgunt

limina despectusque solo calcatur achates.

in medio glaebis redolentibus area diues

praebet odoratas messis; hic mitis amomi,

hic casiae matura seges, Panchaeaque turgent

cinnama, nec sicco frondescunt uimina costo

tardaque sudanti prorepunt balsama riuo.

quo postquam delapsus Amor longasque peregit

penna uias, alacer passuque superbior intrat.

caesariem tunc forte Venus subnixa corusco

fingebat solio. dextra laeuaque sorores

stabant Idaliae: largos haec nectaris imbris

irrigat, haec morsu numerosi dentis eburno

multifidum discrimen arat; sed tertia retro

dat uarios nexu nec iusto diuidit orbis

ordine neglectam partem studiosa relinquens:

plus error decuit. speculi nec uultus egebat

iudicio; similis tecto monstratur in omni

et rapitur, quocumque uidet, dum singula cernit

seque probat. nati uenientis conspicit umbram

ambrosioque sinu puerum complexa ferocem

'quid tantum gauisus?' ait; 'quae proelia sudas,

improbe? quis iacuit telis? iterumne Tonantem

inter Sidonias cogis mugire iuuencas?

an Titana domas? an pastoralia Lunam

rursus in antra uocas? durum magnumque uideris

debellasse deum.'

suspensus in oscula matris

ille refert: 'Laetare, parens; inmane tropaeum

rettulimus, nostrum iam sensit Honorius arcum.

scis Mariam patremque ducem, qui cuspide Gallos

Italiumque fouet, nec te praeclara Serenae

fama latet. propera; regalibus adnue uotis:

iunge toros.'

gremio natum Cytherea remouit

et crinis festina ligat peplumque fluentem

adleuat et blando spirantem numine ceston

cingitur, impulsos pluuiis quo mitigat amnis,

quo mare, quo uentos irataque fulmina soluit.

ut stetit ad litus, paruos adfatur alumnos:

'heus! quis erit, pueri, uitreas qui lapsus in undas

huc rapidum Tritona uocet, quo uecta per altum

deferar? haud umquam tanto mihi uenerit usu.

sacri, quos petimus, thalami. pernicius omnes

quaerite, seu concha Libycum circumsonat aequor,

Aegaeas seu frangit aquas. quicumque repertum

duxerit, aurata donabitur ille pharetra.'

dixerat et sparsi diuisa plebe feruntur

exploratores pelagi. sub fluctibus ibat

Carpathiis Triton obluctantemque petebat

Cymothoen. timet illa ferum seseque sequenti

subripit et duris elabitur uda lacertis.

'heus', inquit speculatus Amor, 'non uestra sub imis

furta tegi potuere uadis. accingere nostram

uecturus dominam: pretium non uile laboris

Cymothoen facilem, quae nunc detrectat, habebis.

hac mercede ueni.'

prorupit gurgite toruus

semifer; undosi uerrebant bracchia crines;

hispida tendebant bifido uestigia cornu,

qua pistrix commissa uiro. ter pectora mouit;

iam quarto Paphias tractu sulcabat harenas.

umbratura deam retro sinuatur in arcum

belua; tum uiuo squalentia murice terga

purpureis mollita toris: hoc nauigat antro

fulta Venus; niueae delibant aequora plantae.

prosequitur uolucer late comitatus Amorum

tranquillumque choris quatitur mare. serta per omnem

Neptuni dispersa domum Cadmeia ludit

Leucothoe, frenatque rosis delphina Palaemon;

alternas uiolis Nereus interserit algas;

canitiem Glaucus ligat inmortalibus herbis.

nec non et uariis uectae Nereides ibant

audito rumore feris (hanc pisce soluto

subleuat Oceani monstrum Tartesia tigris;

hanc timor Aegaei rupturus fronte carinas

trux aries; haec caeruleae suspensa leaenae

innatat; haec uiridem trahitur complexa iuuencum),

certatimque nouis onerant conubia donis.

cingula Cymothoe, rarum Galatea monile

et grauibus Psamathe bacis diadema ferebat

intextum, Rubro quas legerat ipsa profundo.

mergit se subito uellitque corallia Doto;

uimen erat dum stagna subit; processerat undis:

gemma fuit.

nudae Venerem cinxere cateruae

plaudentesque simul tali cum uoce sequuntur:

'hos Mariae cultus, haec munera nostra precamur

reginae regina feras. dic talia numquam

promeruisse Thetin nec cum soror Amphitrite

nostro nupta Ioui. deuotum sentiat aequor,

agnoscat famulum uirgo Stilichonia pontum.

uictricis nos saepe ratis classemque paternam

ueximus, attritis cum tenderet ultor Achiuis.'

iam Ligurum terris spumantia pectora Triton

adpulerat lassosque fretis extenderat orbis.

continuo sublime uolans ad moenia Gallis

condita, lanigeri suis ostentantia pellem,

peruenit. aduentu Veneris pulsata recedunt

nubila, clarescunt puris Aquilonibus Alpes.

laetaturque tamen; Mauortia signa rubescunt

floribus et subitis animantur frondibus hastae.

illa suum dictis adfatur talibus agmen:

'Gradiuum, nostri comites, arcete parumper,

ut soli uacet aula mihi. procul igneus horror

thoracum, gladiosque tegat uagina minacis.

stent bellatrices aquilae saeuique dracones;

fas sit castra meis hodie succumbere signis.

tibia pro lituis et pro clangore tubarum

molle lyrae festumque canant. epulentur ad ipsas

excubias; mediis spirent crateres in armis.

laxet terribilis maiestas regia fastus

et sociam plebem non indignata potestas

confundat turbae proceres. soluantur habenis

gaudia nec leges pudeat ridere seueras.

'tu festas, Hymenaee, facis, tu, Gratia, flores

elige, tu geminas, Concordia, necte coronas.

uos, pennata cohors, quo quemque uocauerit usus,

diuisa properate manu, neu marceat ulla

segnities: alii funalibus ordine ductis

plurima uenturae suspendite lumina nocti;

hi nostra nitidos postis obducere myrto

contendant; pars nectareis adspergite tecta

roribus et flamma lucos adolete Sabaeos;

pars infecta croco uelamina lutea Serum

pandite Sidoniasque solo praesternite uestis.

ast alii thalamum docto componite textu;

stamine gemmato picturatisque columnis

aedificetur apex, qualem non Lydia diues

erexit Pelopi nec quem struxere Lyaeo

Indorum spoliis et opaco palmite Bacchae.

illic exuuias omnis cumulate parentum:

quidquid auus senior Mauro uel Saxone uictis,

quidquid ab innumeris socio Stilichone tremendus

quaesiuit genitor bellis, quodcumque Gelonus

Armeniusue dedit; quantum crinita sagittis

attulit extremo Meroe circumflua Nilo;

misit Achaemenio quidquid de Tigride Medus,

cum supplex emeret Romanam Parthia pacem.

nobilibus gazis opibusque cubilia surgant

barbaricis; omnes thalamo conferte triumphos.'

sic ait et sponsae petit improuisa penatis.

illa autem secura tori taedasque parari

nescia diuinae fruitur sermone parentis

maternosque bibit mores exemplaque discit

prisca pudicitiae, Latios nec uoluere libros

desinit aut Graios, ipsa genetrice magistra,

Maeonius quaecumque senex aut Thracius Orpheus

aut Mytilenaeo modulatur pectine Sappho

(sic Triuiam Latona monet; sic mitis in antro

Mnemosyne docili tradit praecepta Thaliae):

cum procul augeri nitor et iucundior aer

attonitam lustrare domum fundique comarum

gratus odor. mox uera fides numenque refulsit.

cunctatur stupefacta Venus; nunc ora puellae

flammea, nunc niueo miratur uertice matrem.

haec modo crescenti, plenae par altera lunae:

adsurgit ceu forte minor sub matre uirenti

laurus et ingentis ramos olimque futuras

promittit iam parua comas; uel flore sub uno

ceu geminae Paestana rosae per iugera regnant:

haec largo matura die saturataque uernis

roribus indulget spatio; latet altera nodo

nec teneris audet foliis admittere soles.

adstitit et blande Mariam Cytherea salutat:

'salue sidereae proles augusta Serenae,

magnorum suboles regum parituraque reges:

te propter Paphias sedis Cyprumque reliqui,

te propter libuit tantos explere labores

et tantum transnare maris, ne uilior ultra

priuatos paterere lares neu tempore longo

dilatos iuuenis nutriret Honorius ignis.

accipe fortunam generis, diadema resume,

quod tribuas natis, et in haec penetralia rursus,

unde parens progressa, redi. fac nulla subesse

uincula cognatae: quamuis aliena fuisses

principibus, regnum poteras hoc ore mereri.

quae propior sceptris facies? qui dignior aula

uultus erat? non labra rosae, non colla pruinae,

non crinis aequant uiolae, non lumina flammae.

quam iuncti leuiter sese discrimine confert

umbra supercilii! miscet quam iusta pudorem

temperies nimio nec sanguine candor abundat!

Aurorae uincis digitos umerosque Dianae;

ipsam iam superas matrem. si Bacchus amator

dotali potuit caelum signare corona,

cur nullis uirgo redimitur pulcrior astris?

iam tibi molitur stellantia serta Bootes

inque decus Mariae iam sidera parturit aether.

o digno nectenda uiro tantique per orbem

consors imperii! iam te uenerabitur Hister;

nomen adorabunt Thulani; Rhenus et Albis

seruiet; in medios ibis regina Sygambros.

quid numerem gentis Atlanteosque recessus

oceani? toto pariter donabere mundo.'

dixit et ornatus, dederant quos nuper ouantes

Nereides, collo membrisque micantibus aptat.

ipsa caput distinguit acu, substringit amictus;

flammea uirgineis accommodat ipsa capillis.

ante fores iam pompa sonat, pilentaque sacra

praeradiant ductura nurum. calet obuius ire

iam princeps tardumque cupit discedere solem:

nobilis haud aliter sonipes, quem primus amoris

sollicitauit odor, tumidus quatiensque decoras

curuata ceruice iubas Pharsalia rura

peruolat et notos hinnitu flagitat amnis

naribus accensis; mulcet fecunda magistros

spes gregis et pulcro gaudent armenta marito.

candidus interea positis exercitus armis

exsultat socerum circa; nec signifer ullus

nec miles pluuiae flores dispergere ritu

cessat purpureoque ducem perfundere nimbo.

haec quoque uelati lauro myrtoque canebant:

'diue parens, seu te complectitur axis Olympi,

seu premis Elysias, animarum praemia, uallis,

en promissa tibi Stilicho iam uota peregit;

iam gratae rediere uices; cunabula pensat;

acceptum reddit thalamum, natoque reponit

quod dederat genitor. numquam te, sancte, pigebit

iudicii nec te pietas suprema fefellit.

dignus cui leges, dignus cui pignora tanti

principis et rerum commendarentur habenae.

dicere possemus quae proelia gesta sub Haemo

quaeque cruentarint fumantem Strymona pugnae,

quam notus clipeo, quanta ui fulminet hastam,

ni prohiberet Hymen. quae tempestiua relatu,

nunc canimus. quis consilio, quis iuris et aequi

nosse modum melior? quod semper dissilit, in te

conuenit, ingenio robur, prudentia marti.

fronte quis aequali? quem sic Romana decerent

culmina? sufficerent tantis quae pectora curis?

stes licet in populo, clamet quicumque uidebit:

hic est, hic Stilicho! sic se testatur et offert

celsa potestatis species, non uoce feroci,

non alto simulata gradu, non improba gestu.

affectant alii quidquid fingique laborant,

hoc donat natura tibi. pudor emicat una

formosusque rigor uultusque auctura uerendos

canities festina uenit. cum sorte remota

contingat senio grauitas uiresque iuuentae,

utraque te cingit propriis insignibus aetas.

ornatur Fortuna uiro. non ulla nocendi

tela nec infecti iugulis ciuilibus enses.

non odium terrore moues nec frena resoluit

gratia; diligimus pariter pariterque timemus.

ipse metus te noster amat, iustissime legum

arbiter, egregiae pacis fidissime custos,

optime ductorum, fortunatissime patrum.

plus iam, plus domino cuncti debere fatemur,

quod gener est, inuicte, tuus. uincire corona;

insere te nostris contempto iure choreis.

sic puer Eucherius superet uirtute parentem;

aurea sic uideat similis Thermantia taedas;

sic uterus crescat Mariae; sic natus in ostro

paruus Honoriades genibus considat auitis.'

368. The Recluse

FELIX, qui propriis aeuum transegit in aruis,

ipsa domus puerum quem uidet, ipsa senem,

qui baculo nitens in qua reptauit harena

unius numerat saecula longa casae.

ilium non uario traxit fortuna tumultu,

nec bibit ignotas mobilis hospes aquas.

non freta mercator tremuit, non classica miles,

non rauci lites pertulit ille fori.

indocilis rerum, uicinae nescius urbis,

adspectu fruitur liberiore poli.


    Ваша оценка произведения:

Популярные книги за неделю